چیه این فوتبال؟

بررسی بازی FIFA و PES

چیه این فوتبال؟

چیه این فوتبال؟

فوتبال یکی از پرطرفدارترین ورزش‌ها در جهان است که در کشور خودمان هم شناخته ­شده و محبوب است. هر هفته مردم، ورزشگاه‌های سراسر دنیا را پر می­کنند. اگر هم نشد از تلویزیون به تماشای آن میپردازند. در این بین می­توان گفت با ظهور پدیده بازی‌های ویدیویی، این ورزش از زیر ذره ­بین این بازی‌ها خارج نمانده و باعث بوجود آمدن دو غول نام ­آشنا در میان بازی­ بازان شده است. در این مقاله به مناسب انتشار نسخه جدید (۲۰۲۰ FIFA و PES) و عملکرد خوب هر دو بازی ذکر شده به مرور تاریخچه و همچنین مقایسه نسخه های اخیر این دو فرانچایز می پردازیم. 

نگاهی اجمالی به تاریخچه PES و FIFA

بازی FIFA :

مقاله: بازی فیفا 20

در اوایل دهه ۹۰ میلادی که بازی‌هایی نظیر Sensible Soccer به موفقیت رسیده بودند، EA تحت لیبل EA Sports اولین قسمت از سریال تا به اینجا ۲۷ قسمتی فیفا را منتشر کرد. اولین بازی این کمپانی در اواخر سال ۱۹۹۳ با اسمFIFA International Soccer ساخته و منتشر شد. این عنوان اولین بازی شبیه‌ساز فوتبالی بود که قدم‌های لایسنس استفاده از نام های واقعی را برداشت که البته این تلاش ثمری نداشت. از ویژگی ‌های این بازی هم میتوان به دوربین ایزومتریک آن اشاره کرد که نسبت به همتایان خود بسیار پیشرفته تر بود. نسخه بعد (FIFA 95) به ظاهر، بی تفاوت با گذشته منتشر شد ولی اینگونه نبود.  اولین انقلاب این سری استفاده از سیستم real-time 3D به­روی پلتفرم های خاص بود و همچنین کامل­ترین استفاده از نام و پست بازیکنان تا به آن روز را دارا بود… اما یکی از نسخه‌های این سری که بین بزرگتر‌ها خوب در یادها مانده و شناخته شده است FIFA: Road to World Cup 98 است که شامل تیم های بیشتر و گرافیک بهبود­یافته‌تر نسبت به نسخه‌های قبل و معرفی کننده قانون آفساید در بین بازی‌های ویدیویی فوتبالی بود.

بازی فیفا 98

تا سال ۲۰۰۰ هر سال بازی شاهد آپدیت‌هایی از قبیل استفاده از موشن کپچر حرفه‌ای تر (این تکنولوژی اولین بار در سال ۹۷ اجرا شد) و اضافه شدن لیگ‌های جدید بود تا این که ویژگی power bar برای سیستم شوت زنی به این بازی اضافه شد. از همه مهمتر این بازی قابلیت آنلاین بازی کردن هم به فوتبال­ دوستان ارائه داد و نشان و آرم تیم‌ها هم بصورت لایسنس شده قرار گرفت.

از ویژگی‌های جالبی که فیفا در سال ۲۰۰۲ ارائه کرد پخش هایلایت موقعیت‌های خطرناک بین دو‌نیمه و پس از پایان بازی بود…دیگر قابلیت جدیدی که در FIFA Football 2004 معرفی شد ویژگی صعود تیمها از دسته پایین‌تر بود که با استقبال خوبی روبرو شد. شاید بتوان گفت پرطرفدار­ترین و منحصرب­فرد‌ترین ویژگی فیفا برای سالیان سال حالت کریر (در آن زمان Manager Mode) بازی بوده که گیمر را در نقش مربی تیم‌های مختلف برای کسب جامها به چالش می­کشید. از سال بعد امّا EA وارد سراشیبی چندساله­‌ای شد و از پایین برای رقیبش دست تکان می­داد. باگهای ریز و درشت،گیم­‌پلی تکراری و عدم پیشرفت گرافیک از دلایل این پسرفت بودند. نسخه محبوب دیگر برای سال ۲۰۰۸ ساخته شد که حالت Be a Pro در آن معرفی شد و Career هم پیشرفت جزئی داشت. پس از دوران افولی کوتاه مدت، فیفا داشت به دوران اوج خود نزدیک می‌شد. 

بازی fifa

یکی از امتیازات مثبت فیفا طی این سال‌ها گزارشگری فوق حرفه‌ای فرانچایز بوده که با صدای مارتین تایلر شکل گرفته و اولین بار در نسخه کنسول های xbox360 و ps3 رخ داد. فیفا ۱۰ و ۱۱ و ۱۲ بخش Ultimate Team (اصلی ترین دلیل اوج گرفتن فیفا)، را معرفی کردند و با سفت کردن جای پای خود در نسل جدید به بهبود گرافیک فنی و بصری بازی پرداختند. همچنین شاهد حرفه‌ای­ تر‌شدن هوش مصنوعی (AI) های بازی و لذت‌بخش‌تر شدن بخش تمرینات و رابط کاربری بازی بودیم. پس از قراردادی بین EA و Premier League همه ورزشگاه های این لیگ به‌­طور لایسنس شده در بازی حاضر شدند. از سال ۲۰۱۳ هم تغییرات کاربردی مهمی در پست دروازه‌بانی دیدیم. طبیعی‌تر شدن دایو‌ها و شیرجه‌های دروازه‌بانان باعث گل شدن بیشتر توپ‌ها در مقایسه با گذشته شد و باگ‌های ریز و متعددی از این سری برداشته شد. انقلاب بعدی این سری در سال ۲۰۱۵ و در بازی FIFA 16 رخ داد که برای اولین بار شاهد حضور بانوان در این بازی بودیم… در این سال اما فیفا تقریبا هیچ تغییر اساسی دیگری در بازی خود اعمال نکرد و با عکس العمل بشدت منفی منتقدان و فروش نسبتا کمی روبرو شد. به سالهای اخیر رسیدیم…بگذارید تاریخچه سری موفق (PES Pro Evolution Soccer) را هم تا همین سال مرور کنیم تا نسخه های اخیر و تمام ویژگی‌ها و مکانیزم‌های گرافیک، گیم‌پلی، رابط کاربری، محبوبیت و… این دو غول فوتبالی را با هم بررسی کنیم. 

بازی PES :

بازی PES

نوبتی هم که باشه نوبت غول بازی ­سازی ژاپنی سری (Pro Evolution Soccer) یعنی (Konami) هستش. اولین بازی فوتبالی کونامی (Konami Hyper Soccer) نام داشت که با مشکلات لایسنس بازیکنان روبرو بود و از لحاظ گیم‌پلی هم بازی جالبی نبود. اما انتشار بازی های درست و حسابی فوتبال توسط کونامی از بازی International Superstar Soccer که بر روی کنسول SNES و سپس روی پلی استیشن منتشر شد، قوت گرفت. تا سال ۲۰۰۱، این بازی ها با برند تجاری ISS/ISS Pro Evolution در اروپا و امریکا و با برند Winning Eleven در آسیا شناخته می‌شد. مکانیزم‌های گیم‌پلی و فیزیکی نسبتا خوب در بازی پیاده شده بودند و دوربین هم مانند فیفا بصورت ایزومتریک و استاندارد بود.

با توجه به سال انتشار سری وینینگ الون می‌توان گفت طراحی چهره بازیکنان حرفه‌ای تر از رقیب خود فیفا بوده. سرعت بازی ISS به خودی خود اولین جرقه‌های هیجان بازی را در دل گیمر ایجاد می‌کرد و تجربه دونفره بازی کردن (که از سال ۱۹۹۷ اضافه شده بود) هم بر جذابیت های آن می‌­افزود. سال ۱۹۹۸ سالی ضعیف در تاریخ این سری بود و با توجه به عملکرد قوی فیفا در همان سال اعتراض های شدیدی از سوی مخاطبین به ارمغان آورد. اصلی ترین علت این اعتراض‌ها حضور تنها ۸ تیم رسمی در این بازی بود که سبب شد تیم سازنده در نسخه‌های بعدی دستی به سر و روی این بازی بکشند. در آخرین قسمت از سری ISS که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد برای اولین بار شاهد حضور تیم ملی ایران در تاریخ این سری بودیم و آپدیت‌های ریز و درشتی نسبت به بازی‌های قبل اعمال شده بود. این بازی در ژاپن به فروش زیادی دست یافت ولی بومی بودن بیش از حد بازی باعث شد در آمریکا و اروپا با شکست روبرو شود. همین باعث شد Konami شیوه خود را تغییر دهد و با انتشار Pro Evolution Soccer در سال ۲۰۰۱ برروی کنسول PS2 اولین موفقیت عظیم کونامی بدست بیاید تا جایی که در آن سال هیچ حرفی از فیفا زده نشود. سیستم کنترل توپ، ضربات ایستگاهی ، تاکتیک های حمله، ضد حمله، دفاع و… همه و همه عالی بودند؛ اما گزارشگری این بازی شاید تنها نقطه ضعف آن بود. هم از نظر القای هیجان ورزشگاه و بازی به بازیکن و هم جملات عجیب و غریب و بی­مورد که از هر لحاظ خنده‌دار بودند.

نسخه بعدی PES در کنسول‌های گیم کیوب و نینتندو و پلی استیشن عرضه شد و موفقیت‌های بیشتری به همراه آورد. همچنین مشکل گزارشگری نیز کمرنگ تر شد. این دوره، دوره طلایی کونامی با PES بود. در سال ۲۰۰۲ و قبل از انتشار نسخه سوم پی ای اس کونامی که از مشکل لایسنس تیم‌ها آگاه بود (بدلیل در اختیار داشتن این حق توسطEA) با زیرکی بخش Open File را برای بازیبازان فراهم کرد تا با ویرایش لباس و بازیکنان هواداران را راضی نگه دارد. مشکلات کونامی زمانی شروع شد که با عرضه کنسول های نسل هفتم نتوانست کلاس بازی‌های خود را ارتقا دهد درحالی که فیفا در حال استفاده از قابلیتهای گرافیکی بالاتر بود و تعداد تیم‌های لایسنس شده خود را افزایش می‌داد. تا سال ۲۰۱۱ فیفا مثل اتومبیل‌های فرمول یک از سری تکراری و دست نخورده PES رد شد و دودش در دهان کمپانی سازنده PES می­رفت. حق استفاده از لیگ قهرمانان اروپا (UEFA Champions League) اما توانست با چنگ و دندان تعدادی از هواداران این گرگ زخمی را نگه دارد و به هر زحمتی شده این سری را سرپا نگه دارد. در سال ۲۰۱۱ گیم‌­پلی سری PES دچار تغییرات گسترده‌ای شد… کوچ سبک بازی PES از آرکید به شبیه ساز از همین سال آغاز شد و تا همین لحظه ادامه دارد. از ویژگی‌های این تغییر رویه می‌توان به دگرگونی در سیستم شوت و پاس تا نحوه دویدن و سرعت واقع­گرایانه‌تر بازی و درجه‌های سختی بازی که متناسب‌تر از همیشه تعبیه شده بودند اشاره کرد.. همین ویژگی‌ها در نسخه بعد کمی بهبود یافتند ولی تعداد و کیفیت Soundtrack های بازی کاهش یافته بود.

۲۰۱۳ از لحاظ فروش سال ضعیفی برای کونامی بود ولی نظر مثبت منتقدین را نسبت به فیفا به همراه داشت. در این بازی از موتور گرافیکی Fox استفاده شد؛ موتوری که از آن در ساخت بازی‌هایی چون Metal Gear Phantom Pain و (P.T) Silent Hills استفاده شده بود. نسخه‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ شباهت‌های زیادی به هم داشتند. باتوجه به موتور گرافیکی قدرتمند فاکس، چهره و فیزیک بدن بازیکنان نسبت به گذشته بسیار بهتر شده بود اما سازگار نبودن این موتور با سخت افزار­ها در آن زمان و اشکالات فنی دیگر موجب شد بین دستور و عمل فاصله‌ه­ای اعصاب خرد کن بی‌افتد. در سال ۲۰۱۴ (زمان انتشار PES 2015) کونامی بخش My Club را راه اندازی کرد تا با بخش Ultimate Team فیفا رقابت کند. در این سال با این که PES 2015 در نمایشگاه‌های مختلف جوایز ارزشمندی گرفت و نمرات بالایی از منتقدین دریافت کرد اما همچنان از نظر هواداران فیفا عملکردی باثبات‌تر داشت. نسخه آخری که در این بخش بررسی می­‌کنیم،Pro Evolution Soccer 2016 است. اوج طراحی چهره بازیکنان در این نسخه صورت گرفت و تمرکز زیادی روی مسترلیگ وجود داشت و این بخش را جذاب­‌تر از قبل کرده بود. گیم پلی روان بازی نیز تحسین منتقدان را به همراه داشت.

چهره کارشده نیمار در دنیای واقعی و PES 16 را می توانید مشاهد کنید:

نیمار در فیفا و PESبخش دوم: فوتبال مدرن

FIFA 17 فوتبال مدرن

تا به اینجا مروری اجمالی و کلی به تاریخچه مطرح­ترین بازی­های ویدیویی منتشر شده تا سال ۲۰۱۶ انداخته‌­ایم… حالا وقتش است نگاهی جزئی­تر به نسخه‌های اخیر این دو مجموعه بی‌اندازیم

 FIFA 17 (تحول به سبک فیفا)

سال ۲۰۱۶ سال پر و پیمونی برای گیمرها و فوتبال­دوستان بود. از انتشار بازی‌­هایی چون Uncharted 4 و INSIDE گرفته تا Forza Horizon 3 و… اما در این بین کسی فکر موفقیت این‌چنینی فیفا را نداشت. همین بس که این بازی حدود ۴۰ برابر pes 2017 فروخت و با فروش ۱٫۱ میلیون نسخه در یک هفته رکورد مجموعه را جا‌به‌جا کرد. پس از فیفا ۱۶ که محبوبیت کمی بین هواداران داشت، فیفا ۱۷ روانه بازار شد و معصومیت ازدست رفته EA و سری فیفا را باز­گرداند:

ماجراجویی در قالب فیفا

ماجراجویی FIFA 17

اولین چیزی که با اسم فیفا ۱۷ به ذهن یک هوادار می­رسد، بخش جدید و خلاقانه این قسمت یعنی (The Journey) می­‌باشد. این بخش، نقش حالت story mode را در فیفا دارد و روایت جوانی به اسم الکس هانتر (Alex Hunter) است که تلاش می­کند رویای بازی در تیم ملی انگلستان را به حقیقت تبدیل کند و در این راه با سختی‌­هایی مواجه می­‌شود. این داستان در نگاه اول کلیشه‌­ای به‌نظر می­رسد ولی با­توجه به مضمون فیفا که بازی ورزشی است نمی‌توان به آن خرده گرفت. سیستم انتخاب دیالوگ بازی هم تاثیری در روند بازی نخواهد داشت جز گرفتن یکی دوتا تروفی و این­که به هر حال بازیکن را با چالش‌هایی روبرو می‌کند.

گیم‌پلی، جدیدتر از همیشه

گیم‌پلی بازی فیفا 17

رسیدیم به اصل کاری… گیم‌پلی بازی فیفا در طی زمان دستخوش تغییرات زیادی شده و فیفا ۱۷ نیز از این قاعده مستثنی نیست. از این تغییرات می‌­توان به تغییری کامل در سیستم ضربات ایستگاهی و کرنرها اشاره کرد که تطبیق با آنها کار سختی نیست. فیزیک بازیکنان و توپ نیز بهبود­هایی داشته و از سرعت بازی کاسته شده. سیستم دریبل­زنی خیلی نرم­تر از گذشته شده و بازیکن را مجاب به لذت بردن از بازی خود یا حریف میکند. یکی از معدود مشکلات گیم‌پلی بازی سیستم ارسال سانتر از جناحین است که باعث سخت شدن گلزنی از این روش شده و رویکرد بسیاری از گیمرها را مختل ساخته. از مشکلات اعصاب­خردکن این بازی داوری ناپایدار آن است که گاهی از مادر به بازیکن مهربان‌­تر می‌­شود و گاهی گریه بازیکن را در می­آورد. از دیگر ویژگی های فیفا ۱۷، تغییرات در حالت Career و FUT است که گیم‌پلی بازی را گسترده‌­تر کردند و از جذابیت‌­های این بازی بوده اند. لایسنس تیم‌­ها هم به این گونه بودند که نه‌تنها لیگی از این سری حذف نشد بلکه برای اولین بار شاهد حضور تیم‌­های J League (لیگ ژاپن) و  Serie A برزیل در این سری بودیم.

اثر هنری فراست بایت

این بازی برای اولین بار از موتور گرافیکی قدرتمند Frostbite 3 استفاده کرد و Ignite Engine را به تالار از یاد رفته‌­های فیفا اضافه کرد. فراست‌­بایت باعث خلق چهره‌­ها و تصاویر به­ یادماندنی شد… موشن کپچر بازیکنان و حتی مربیان به‌نام نیز به‌­خوبی صورت گرفته و جو ورزشگاه‌­ها بسیار طبیعی‌­تر شده بودند. بافت‌­ها و تکسچر­ها نیز گرافیک بصری را  یک پله بالاتر از همیشه برده بودند.

صدا؟ همون همیشگی

گزارشگر فیفا MARTIN TYLER

از برتری های فیفا نسبت به PES می‌­توان به صداگذاری و گزارشگری آن اشاره کنیم. ساندترک‌های گوش‌نواز و صدایی دل­نشین از مارتین تایلر با همراهی آلن اسمیت که هر لحظه بازی را برای مخاطب جذاب‌تر میکنند تا همنوایی تماشاچیان برای تشویق تیمشان.

PRO EVOLUTION SOCCER 2017 (توتال فوتبال ژاپنی)

بازی PES 2017

بازی پرو اوولوشن ساکر یکی دوسالی بود که برنامه جلو زدن از فیفا را داشت و قدم اول را محکم برداشت (ساخت بازی با رگه ­های شبیه سازی بیشتر نسبت به آرکید بودن). اما قدم دوم که سخت‌تر از اولی بود، ادامه دادن روند رو‌به‌رشد بازی در سال‌های آینده بود. به نظر شما این بازی قدم دوم را هم به همان محکمی برداشت؟

آرکید یا شبیه ساز؛ گیم‌پلی

گیم‌پلی بازی PES 2017

در سال‌های قبل تر، پی ای اس پرچمدار سبک آرکید بود… شوت‌­های پرقدرت، دروازه‌بانان پرنده، اوسین بولت­های کشف­‌نشده و … که می‌­شود گفت بدلیل اصلیت ژاپنی بازی قابل درک بودند اما رفته رفته ورق برگشت و این ریشه‌هایی از شبیه‌ساز را به خود دید. از تعدیل نسبی در سرعت توپ و بازیکنان و عکس‌العمل‌های طبیعی­‌تر دروازه‌بانان تا منطقی شدن تاکتیک‌­های تیمی. هوش مصنوعی ارتقایی قابل توجه به خود دیده و اصطکاک زمین بیشتر از قبل شده اما با این وجود، این بازی رگ و ریشه خود را فراموش نکرده است. سیستم دریبلینگ بازی هم آنچنان که باید و شاید ظاهر شده و متناسب با ویژگی های واقعی بازیکنان پایه ریزی شده. از مشکلات دیگر این بازی که فیفا هم از آن رنج می‌­برد، داوری دارای ثبات و درست و حسابیست که دست و دلبازی شدیدی در کارت دادن به بازیکنان دارد.

انسان‌های ماشینی

انسان‌های ماشینی PES 2017گرافیک بازی از لحاظ طراحی جزء به جزء اجزای صورت از هیچ نکته مثبتی دریغ نکرده و صورت‌ها به طرز اعجاب‌آوری باورپذیرند اما نقطه ضعف بزرگ این چره‌ها بی­روح بودن بازیکن است… گویی ربات‌­های زندانی تا ابد باید فوتبال بازی کنند و هنگام گل زدن و گل خوردن فقط ادای خوشحالی و غم را دربیاورند. کیفیت بصری چمن های استادیوم‌ها نیز خوب است اما رنگ‌های اگزجره پررنگ و تصنعی حس دویدن روی چمن واقعی را به گیمر القا نمی‌کند. کیفیت صداگذاری و چهره تماشاچیان هم صرفاً خوب است.

قمار با چمپیونزلیگ

همه می­دانند PES (بخوانید پِس) درحوضه لایسنس تیم‌ها و ورزشگاه‌ها از فیفا خیلی عقب‌­تر هست. به طوریکه در این نسخه تیم بایرن مونیخ، از بزرگترین تیم‌های جهان، اصلاً حضور نداشت و خیلی از تیم‌های بزرگ دیگر با لباس‌­های غیرواقعی و اسمی من درآوردی وجود داشتند. اما پِس برگ برنده‌ای داشت که فیفا از آن بی نصیب بوده… لایسنس استفاده انحصاری از (UEFA Champions League) که همین عامل باعث جذب بسیاری از هواداران شد.

خیلی عادی، خیلی درپیتی

گزارش و تحلیل بازی پِس ۲۰۱۷ برعهده پیتر دروری و جیم بگلین بوده که در خود فوتبال از خوب‌های گزارش هستند اما در این بازی نه‌تنها به بازی هیجان نمی‌دهند بلکه مخاطب را از گوش دادن به صدایشان می­رانند. اطلاعات بی‌­موقع، گزارشی بی هیجان و خواب آور و حضور تایلر در محصول کمپانی رقیب همه و همه باعث به چشم نیامدن گزارش‌های این بازی شده اند. ساندترک های بازی هم به جز یکی دو ترک چیزی در چنته نداشتند و تکراری می‌شدند.

رابط کاربری و نکات ریز ذکرنشده

منوی بازی و رابط کاربری بازی سرگرم‌کننده هستند و می‌توان دقایقی را صرف کنکاش حول مکانیزم آن کرد. بخش ویرایش بازی هم گاهاً از خود بازی جذاب‌تر می‌­شود و بازی‌باز را ترغیب به اعمال دستی لایسنس رو تیم‌ها و ساخت و طراحی بازیکنان جدید می­‌کند. در نهایت به یکی از جذاب­‌ترین بخش‌های بازی یعنی مسترلیگ می­رسیم. قابلیت شروع مسترلیگ با بازیکنان واقعی از ویژگی‌های این سری بود و می‌توان این بخش را اعتیادآور­ترین بخش آفلاین بازی دانست. در کلام آخر از وضعیت My Club و Become a Legend هم باید در یک کلام گفت هیچ تغییری به خود ندیدند و بازی برای گسترش آنها برنامه‌­ای نداشته.

FIFA 18 (به ترکیب تیم برنده دست نزن)

بازی FIFA 18

در نقد قسمت قبل با ویژگی‌هایی که قرار است بررسی کنیم آشنا شدید. پس بدون فوت وقت به سراغ بررسی آن‌ها در بازی فیفا ۱۸ می­پردازیم.

همانطور که گفتیم، EA با فیفا ۱۷ قدم بزرگی در بازی­سازی برداشت و انتظارات را برای سال بعد بسیار بالا برد اما نشان داد که امسال، هدف این شرکت نه دنباله­‌روی شیوه پارسال، که حذف دستاوردهای خود بوده…

تفاوت ها و تغییرات فیفا ۱۸

با این­که فیفا ۱۸ تغییر چندانی نسبت به ورژن سال قبل نداشت، اما با دست خالی هم پا به میدان نگذاشت… یکی از این تغییرات این بازی، سیستم quick sub نام دارد و طی آن وقتی توپ از جریان بازی خارج می­شود، با فشردن دکمه‌­ای خاص می‌توان تعویض پیشنهادی کامپیوتر را دید و درصورت لزوم آن را اعمال کرد و بی وقفه تعویض انجام می‌شود. حرکت پا­‌به‌توپ بازیکنان نرم­تر و کنترل‌پذیر تر از قبل است و دریبل­‌زنی را هم لذت­‌بخش تر می­‌کند. مشکل سانتر که بالاتر درباره‌اش توضیح داده‌­ایم برطرف شده و پاس‌­های بلند دقیق تر شده اند. راستش بیشتر از دقیق!… یکی دیگر از تاکتیک‌­هایی که در این نسخه جواب می­دهد نیز تاکتیک پاس در عمق است که می‌تواند منجر به گل‌های زیبایی شود. اما می‌رسیم به ایرادات بازی: سرعت بازیکنان بالانس خود را از دست داده و مدافعان یا مهاجمان کند به­‌کار گیمر نمی‌­آیند. گفتیم دفاع؛ یکی از اصلی­‌ترین مشکلات این بازی دفاع ضعیف و سست بازیست که با کوچک­ترین ضدحمله از هم می­‌پاشد. اما آخرین مشکلی که در این بازی تو ذوق می‌­زند منحصربه‌­فرد نبودن استایل اکثر بازیکنان است….یعنی اگر امثال مسی و رونالدو و نیمار و فوتبالیست‌های تاپ دیگر را کنار بگذاریم، نود و نه درصد بازیکنان دیگر از یک فرمول بهره می­‌برند درحالی که فیفا ۱۷ این مشکل به چشم نمی‌آمد.

درجا زدن با اعمال قانون پایستگی

در تعریف عنوان بالا باید بگویم در موارد ذیل الکترونیک آرتز بدون نوآوری و یا حذف امکانات نسخه قبل، آن­ها را به تکامل رسانده یا خراب کرده. اولین مود بازی که بی‌تغییر و دست‌نخورده باقی مانده طراحی چهره‌هاست که افزونه‌ای ندارد و در بعضی موارد خیلی لنگ می­زند… چهره بعضی از بازیکنان مطرح به معنی واقعی کلمه افتضاح است. از اوبلاک و کاسمیرو گرفته تا مرتنز و ربیو و… ولی چهره بعضی ها هم مثل رونالدو و مسی و نیمار و… به‌روز شده و از این لحاظ جهش گرافیکی نداریم. سری هم به کریر مود بزنیم. مذاکرات نقل و انتقالاتی به‌جای نامه نگاری بصورت تصویری به نمایش در می‌­آیند و این جالب به‌­نظر می‌­رسد اما نبود دیالوگ و شیمی بین کاراکترها پس از مدتی کسالت آور می‌شود. سیستم استعدادیابی هیچ تغییری به خود ندیده و تمرین دادن به بازیکنان نیز از رویه قبلی استفاده می‌کند. حالت Pro Club هم به‌­واسطه تمیز جلوه دادن جنس کهنه خوب پیش رفته و المان تنظیم استایل برای بازیکن جالب به‌­نظر می‌رسد.

fifa 18

از جمله نقات قوت تاکتیک‌های این سری Instruction های ساده درعین حال کاربردی آن هستند که در این بازی بهتر از همیشه و بی نقص ظاهر شده‌اند و AI ها بهتر دستورات ما را اجرا می‌کنند. صداگذاری و گزارش بازی هم به اندازه نسخه قبل عالیست و از این حیث رنج نمی‌برد. بخش Journey با پسوند Hunter Returns برگشته و ادامه داستان سه‌گانه الکس هانتر است در این بین تنها مشکل اصلی این حالت کات سین‌های خسته‌کننده است که کمی نسبت به سال قبل بیشتر شده‌­اند. در آخر سراغ آلتیمیت تیم، محبوب­‌ترین بخش فیفا می‌­رویم که برای بازی کردن آن باید صبر ایوب داشته باشیم. الکترونیک آرتز این بخش را به Pay to Win ترین حالت ممکن در بازی قرار داده به­‌طوری که پول را فاکتوری مهم‌تر از استعداد برای برد تبدیل می‌­کند. البته التیمیت تیم تماماً اعصاب خرد کن نبود و وجود کارت اسطوره‌هایی چون مارادونا و رونالدینیو از زیبایی‌های بازی بوده. تنها تغییر مسابقات آنلاین هم در Pause بازی شکل گرفت که این‌بار فقط وقتی شما درخواست پاز می­‌دهید در اولین فرصت (خروج توپ از زمین، گل یا خطا) منوی پاز به‌­نمایش درمی‌آید. این هم از بررسی بازی FIFA 18

یازده مرد خشمگین، Pro Evolution Soccer 2018

یازده مرد خشمگین، Pro Evolution Soccer 2018

برای شروع نقد این عنوان، سری به گیم‌پلی آن بزنیم…

جایی برای پیرمرد­ها نیست

گیم‌پلی بازی واقعا نرم‌تر و فوتبال پسندتر از قبل است… چرخش توپ و سیستم شوت و پاس با ظرافت تمام طراحی شده اند و روش‌های گل‌زنی افزایش یافته‌­اند. بسیاری از باگ‌های دفاع و حمله رفع شده‌اند و هوش مصنوعی گلرها پیشرفتی محسوس داشته. سبک و سیاق بازی نسبت به سال‌های گذشته تغییری روبه جلو دارد و از یکنواختی درآمده. همه این تغییرات اساسی اما باعث دلخوری هواداران هاردکور نسخه‌های پیشین نشده و برای آنها نیز راضی کننده بوده. احتمالا می‌دانید از برتری­‌های همشیگی فیفا نسبت به پِس، هوش مصنوعی واقع­گرایانه‌تر آن نسبت به این بازی بوده. این را می­‌توان از تفکرات AI های PES در جریان حملات و ضدحمله‌­ها دریافت بگونه‌ای که نفوذ و فضا ایجاد­کردن به‌ندرت صورت می‌گرفت. در هر حال این مشکل در این قسمت به‌نوعی برطرف شده و کیفیت هم‌­تیمی‌ها ارتقا یافته. اما رومخ‌ترین مشکل این بازی در حوضه گیم‌پلی، سوییچ کردن بین بازیکنان است. من که شخصاً وقتی روی بازیکن دلخواهم سوییچ نمی­‌شد، از سر لج انقدر L1 را فشار می­‌دادم تا بلاخره به آن بازیکن برسد. هنوز هم که هنوز است نمی‌دانم چگونه برنامه‌­ریزی شده بودند! بگذریم. در این بازی، برد، بیشتر از قبل به مهارت بازیکن بستگی دارد و مسئله فقط فشار‌دادن دکمه شوت از هر فاصه‌­ای نیست. حالات Become a Legend و My Club هم باتوجه به پتانسیل بالا، همچنان بی تغییر به کار خود ادامه می‌دهند ولی مد قدیمی Random Selection که از حالات قدیمی این بازی بود به آن برگشته اما کامل‌تر از قبل.

صدای ضعیف، سیمای چشم­‌نواز

بازی pes 2018

کیفیت چهره بازیکنان (چه سرشناس و چه گم­نام و نشان) بهتر از پارسال است و نورپردازی حرفه­‌ای‌تر از قبل، تصاویر جذابی به مخاطب ارائه می‌دهد. در این بین اما گزارش و صداگذاری همچنان ضعیف بازی از زیبایی‌های بازی می­‌کاهد و چندین پله پایین‌تر از همتای کانادایی خود، فیفا، قرار دارد. تعداد تیم­‌های لایسنس همچنان کم­تر از حد انتظار است و برای پیدا کردن تیم­‌های معروف باید دست به دامن اینترنت یا روابط بین اسم من­درآوردی تیم با رنگ و شهر آن شویم. در خصوص استفاده از Anti Aliasing هم باید گفت گاهاً خوب و گاهاً ضعیف صورت گرفته و با زوم کردن به گوشه­‌های بدن بازیکن، بعضی وقت‌ها ناهمواری‌های تیزی دیده­ می‌شوند که البته اکثراً نامحسوسند. گرافیک بازی در رایانه‌های شخصی نیز پس از ۴ سال به نسل هشتم رسید و گیمرها در کامپیوتر‌ها هم تجربه‌ای به خوبی گیمرهای کنسولی داشتند. از ورزشگاه‌­های بازی نیز بگوییم. اگر از نیوکمپ بارسلونا و آلیانز آر­نا مونیخ فاکتور بگیریم، بقیه ورزشگاه‌ها تاحدودی جزییات لازم برای عالی بودن را ندارند و معمولی هستند…. تعدادشان هم واقعاً کم است. سربرگ چمپیونزلیگ هم با وجود تکراری شدن به مرور زمان، همچنان به عنوان یکی از جذابیت‌های بازی به‌شمار می‌­رود. ایستگاه اخر، مستر لیگ : مستر لیگ پِس همچنان از بخش‌های سرگرم‌کننده آن است اما یک ایراد بزرگ دارد و آن هم نقل و انتقالات عجیب آن است. مثال می­زنم… فرض کنید در فیفا ۱۸ مربی رئال مادرید هستید و قصد به ­خدمت گرفتن مسی را دارید اما وقتی به بارسلونا پیشنهاد خرید مسی را مطرح می­‌کنید، مدیر باشگاه ابتدا باتوجه به این که رقیب دیرینه‌اش خواستار خرید بهترین بازیکنش است، زیر بار این پیشنهاد نمی­‌رود و باید با پیشنهاد رقمی سرسام ­آور، باشگاه را راضی کرد… سپس خود مسی بدلیل عرق به تیمش رد می‌کند و باید دستمزد زیادی به او تعلق بگیرد تا بلاخره با صدها سختی این بازیکن را به­‌خدمت گرفت. اما در پِس ۲۰۱۸ اصلاً اینگونه نیست و با پرداخت رقمی ناچیز می‌­توان او را خرید. به همین سادگی. با فاکتور گرفتن از این مشکل بزرگ باید گفت این مود توان رقابت با کریر فیفا را دارد و از جذابیت‌های خاص خود بهره می‌­برد.

روزی روزگاری FIFA 19

بازی FIFA 2019

اواسط ۲۰۱۸ بود که مثل هر سال، اولین تریلر بازی فیفا منتشر شد. تریلری جذاب که نوید فیفایی پرحرارت را می­داد. کمپانی سازنده از تمرکز زیاد بروی بخش‌های آنلاین بازی می‌گفت و المان‌های جدید و خلاقانه. سرانجام در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸ در سراسر جهان عرضه شد.

چه می­کنه این گیم‌پلی

اولین ویژگی فیفا که سریعاً به چشم می‌آید، سیستم پا به توپ بازیکنان و شوت و پاس است که کندتر از سال قبل شده و دقت شوت و پاس زیر سایه مکانیزم Active Touch بیشتر شده. اولین مشکلی که در این بین تو ذوق می‌زند اصابت بیش از حد توپ به تیر دروازه است؛ به­‌طوریکه می­‌توان گفت در هر بازی حداقل یک بار این اتفاق رخ می­‌دهد. دریبل­زنی در این قسمت از فیفا کمی متفاوت از گذشته بازگشته و با وجود افزایش تعداد و کیفیت دریبل‌ها، عبور از حریفان را کمی سخت‌تر کرده اما اگر در این زمینه حرفه‌ای باشید با یک بازیکن می‌توان بیش از ۳ یا ۴ بازیکن را از پیش رو برداشت. از ویژگی های جدید و جالب­‌توجه دیگر این بازی، Timed Finishing است که ممکن است جذاب یا عذاب‌آور باشد. طی این فرآیند، با دو بار فشار دادن دکمه شوت که به زمان­بندی دقیق نیازمند است، می‌­توان ضربات زیبا یا عجیبی روانه دروازه کرد. این مکانیزم مانند مکانیزم ریلود در بازی‌­های Gears of War است. البته با تمرین می‌توان از این سیستم، به عنوان تاکتیکی علیه حریف استفاده کرد. جرنی نیز با الکس، دنی و کیم ادامه دارد و از عناصر نیمه مثبت بازیست.

گیم پلی فیفا 19

به باریکی فرق تلفظ شواینشتایگر و شوآین‌ش تایگر

در این بخش از مقاله به تغییرات ریز بازی و دیگر تحولات بازی می­‌پردازیم. اول از همه به این نکته اشاره کنیم که محبوب­ترین بخش آفلاین بازی (کریر) در این بازی هیچ تغییری با سال قبل ندارد و به حال خود رها شده که از مشکلات اساسی بازیست. سربرگ Instructions با کمک بزرگترین مربی‌های دنیا کامل‌تر از قبل شده و دست گیمر را در انتخاب تاکتیک باز می‌گذارد اما نکته ای درباره تاکتیک‌ها و فرمیشن‌ها وجود دارد که با انتخاب بعضی از آن‌ها مثل constant pressure، ذات بازیکنان عوض می‌شود و تبدیل به بازیکن ایده آل پست موردنظر تبدیل می‌شوند. مثلاً در حالت عادی بازیکنی مثل دیبالا قدرت کمتری از بونوچی در دفاع و توپ گیری دارد اما با انتخاب حالت کانستنت، امثال دیبالا به بونوچی‌ها تبدیل می‌شوند و از ذات خود دور می­ ‌شوند. البته این‌ها دلایلی برای پیشبرد روان‌تر بازی توسط گیمر لحاظ شده‌­اند اما می‌توان از این ویژگی بهتر و باورپذیرتر بهره برد.

از دیگر نکات مثبت بازی، خرید حق لایسنس UCL است که از پِس به فیفا منتقل شد و پس از سال‌ها این مسابقات را در فیفا می‌بینیم.

بازی فیفا 20از دیگر خلاقیت های سازندگان این سری، حالات سرگرم‌کننده بازی نظیر House Rules/Best of Series/Home and Away هستند که برای بازی‌باز، چالش­‌های جذابی فراهم کرده‌اند.

صدای همیشگی دل‌­نشین

بارها در همین مقاله به صدای گیرا و شفابخش مارتین تایلر و تحلیل­‌های قابل تامل آلن سمیت اشاره کردیم. آنها این بار هم کار خود را به نحو احسن پیش بردند و گیمرها را در خلق لحظات زیبایی همراهی کرده­‌اند. ساندترک‌های قرار گرفته در بازی هم آثار زیبایی هستند و آثار هنرمندان معروفی نظیر Sia، Logic و Billie Eilish در این بازی وجود دارد و کامپوزر این بازی نیز، هانس زیمر است.

شیفت دیلیت یا کنترل زد. افزایش باگها

شیفت دیلیت یا کنترل زد. افزایش باگها فیفا 19

در آخر سری به باگ­های این بازی می­زنیم که از جایی به جای دیگر منتقل شده­اند. در نسخه های قبل، اکثر باگ­ها در خلال بازی اتفاق می­افتادند اما این نسخه از فیفا دارای مشکلاتی در زمینه منوی بازیست و گاهاً منو ناپدید می­شود یا…

این هم آخرین پرده از نمایشنامه فیفا تا قبل از فیفا ۲۰

PES 2019

بازی PES 2019

اولین تجربه PES به­طور کامل بروی کنسول‌­های نسل هشتمی و رایانه ­های شخصی باعث تمرکز بیشتر سازندگان بر ارائه کامل‌ترین حالت ممکن بازی شده.

این نسخه پِس با این که در جلب نظر منتقدین تقریباً ناموفق بود، در مقایسه با فیفا ۱۹، میان هواداران محبوب‌تر بوده و این محبوبیت نشان از علاقه هواداران به این بازیست.

جاده­ای به سوی رستگاری

طی سال‌های اخیر کونامی روند رو به رشدی را طی کرده ­بود و نمی‌خواست دربرابر رقیب قدیمی خود پا‌پس بکشد، از این رو با عرضه PES 2019 از قافله جا نماند. گیم‌پلی بازی در راه درستی قدم برداشته و از رباتی بودن دور و باورپذیرتر از قبل شده. ارسال پاس‌ها منطقی‌تر و تاحدودی Manual تر از قبل شده. دروازه‌­بانان دچار تحول خاصی نشده‌­اند و گاهی قوی و گاهی ضعیف عمل می‌کنند. باز هم مثل همیشه فیس‌های بازیکنان بی‌نظیر طراحی شده و اگر روی چهره کسی کم­کاری شده بود،طی پچ‌ها بهبود یافتند. نورپردازی بازی زمانی که نیمی از ورزشگاه زیر نور خورشید و نیمه دیگر آن در سایه است، دیدنیست اما زیر نور ماه، کمی مُرده و بی روح به‌­نظر می‌رسد. کمی روح به حالت‌های بازیکنان اضافه شده و بازیکنان دیگر شبیه برده‌­هایی که برای بقا تلاش می­‌کنند، نیستند. طراحی استادیوم‌ها پیشرفت محسوسی داشته و نیوکمپ هم با جزییات بیشتری نسبت به دیگر ورزشگاه‌­ها دارد. در کل گرافیک فنی و بصری بازی کم عیب ظاهر شده و کار خود را به خوبی انجام داده. فیزیک توپ و بازیکنان نسبتاً خوب است و انیمیشن‌های جدید به جذابیت­‌های بازی افزوده است. البته مشکلی که نمی‌توان کتمان کرد، جهت های حرکتی محدود این بازیست که قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه فیفا را ندارد و با اعتراض بعضی هواداران مواجه است. بخش مسترلیگ وBecome a Legend تغییرات بنیادینی در خود ندیده‌­اند. این بازی پس از مدت‌ها کشمکش بین هواداران سیمولیتور و آرکید، گرایش خود را به سمت آرکید برده‌اند.

برگ برنده نزد گیمر باهوش

برگ برنده نزد گیمر باهوش - PES 2019

بسیاری، ایدئولوژی پِس را در نگه داشتن دکمه سرعت و تکل‌های پیاپی می‌بینند. باید قبول کرد مدت‌ها این تاکتیک در این بازی جوابگو بود اما در این بازی باید راه درست بازی را با درست بازی کردن یافت. یعنی بسته به شرایط تیم خود، تیم حریف  حتی شرایط جوّی بازی. دفاع صبورانه، استفاده از عرض زمین و تاکتیک‌های از پیش تعیین شده در به ثمر نشستن این اهداف نقش بسزایی دارند. این بازی نیز مانند فیفا از تعویض سریع بهره می‌برد (که می‌توان گفت کاربردی تر از نسخه فیفایی آن است) و می‌تواند به بازی سرعت بیشتری ببخشد و استفاده بیشتری از زمان‌های مُرده بازی صورت گیرد.

برخلاف نسخه‌های قبل، پِس ۱۹ در زمینه ساندترک‌های منوی بازی قوی عمل کرده و ترَک‌های جذابی نصیب بازی‌باز می­‌شود اما باز هم گزارش ضعیف، گریبان این سری را ول نکرده و مثل کنه به این بازی چسبیده. از لایسنس تیم­‌ها هم که نگویم که تقریباً هیچ لیگ کاملی در آن یافت نمی­‌شود. البته کونامی در تیمهایی که بطور لایسنس شده در بازی حضور دارند کمکاری نکرده و حق مطلب را ادا کرده. از چهره‌های ویژه تا جو منحصربفرد ورزشگاه‌هایشان تا طراحی مو به موی کیت‌ها و… از اشکالات دیگر بخش گیم‌­پلی هم می‌توان به ارجعیت حمله به دفاع گفت بدین صورت که گیمر اکثراً برای حمله، دستش باز است ولی هنگام دفاع، باید از تکل‌های بی پروایانه پرهیز کرد و صبورانه به بازیکن صاحب موقعیت یورش برد. درکل باید گفت این بازی در بعضی پارامترها، قویتر از فیفا بوده و در بعضی ضعیف تر و نمی‌توان گفت کدام بازی بهتر است. همه چیز به گیمر و نوع بینش او از فوتبال و بازی‌های ویدیوییست.

PES 2019

راستی در آخر این را هم بگویم که طبق اطلاعات منتشرشده، شرکت بزرگ ۲K  Games (سازنده سری بازی‌های ورزشی NBA/WWE) نیز در سدد ساخت بازی ویدیویی با محوریت فوتبال است. آیا بزودی این رقابت دوگانه به رقابت نفس گیر تر سه گانه تبدیل می‌­شود ؟؟؟

این مطلب را به اشتراک بگذارید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.