نقد و بررسی بازی RESIDENT EVIL 2 REMAKE

نقد و بررسی بازی resident evil 2 remake

نقد و بررسی بازی RESIDENT EVIL 2 REMAKE

در تعقیب وحشت

بازی RESIDENT EVIL 2 REMAKE را به جرات می‌توان گفت که یکی از بازی های موفق و از به یادماندنی‌ترین شاهکارهای CAPCOM می‌باشد. شخصا در میان بازی های مجموعه RESIDENT EVIL، هرگز فکر نمی‌کردم که روزی، بازی از این مجموعه بتواند برای من، تجربه‌ای به خوبی بازی RESIDENT EVIL 4 را رقم بزند و به این اندازه برایم خاطره ساز شود. همچنین RE2 REMAKE را می‌توان به عنوان یکی از قوی‌ترین REMAKE ها دانست. همینطور از بخش های قوت ماجرا، استفاده از موتور گرافیکی RE ENGINE می‌باشد که جای بحث جداگانه‌ای را در این میان به خود اختصاص می‌دهد. این بازی، با وجود REMAKE بودن و دارا بودن تغییراتی وسیع، به خوبی توانسته ریشه ها و سناریوی نسخه کلاسیک خود یعنی RESIDENT EVIL 2 را حفظ کند و آن ها را باری دیگر به بهترین شکل برای هوادارانش به تصویر بکشد.

بازسازی گذشته

یکی از بزرگترین بخش هایی که در یک REMAKE مورد توجه قرار می‌گیرد، بازسازی محیط نسخه اصلی در نسخه REMAKE و گرافیک کلی بازی در نسخه جدید می‌باشد. در میان این بازسازی ها، اولین مورد چشمگیر، سازه اداره پلیس در بازی می‌باشد. این ساختمان، آنقدر وسیع و با دقت همچون یک اداره واقعی بزرگ ساخته شده است که با هر قدمی که برمی‌دارید، یک در جدید، بن بست ، معما یا راهی تازه بر سرراه خود می‌یابید. به گونه ای که بدون شک می‌توان گفت حتی بعد از چهار ساعت گشتن در این ساختمان، هنوز بسیاری از مکان ها را کشف نکرده اید و با یک حساب سرانگشتی، کلی معمای حل نشده پیش روی خود می‌بینید که پیدا کردن راه حل آن ها، خود به معمایی بزرگتر تبدیل می‌شود! این معماها از درهای قفل و راهی به اتاقی دیگر گرفته، تا باز کردن رمز گاوصندوق هایی که ممکن است برای پیدا کردن رمز آن ها، بعد از زیر و رو کردن تمام اداره، باز با شکست مواجه شوید. طراحی نقشه داخلی ساختمان و نحوه قرار دادن معماها و جوابشان، از خلاقیتی عجیب برخوردار است که علاوه بر ایجاد سختی در ترسی که برتمام ساختمان حاکم است، از شیرینی خاصی برخوردار می‌باشد و در عین دشواری، بازیکن را برای پیدا کردن جواب سوال ها قلقلک می‌دهد. همینطور برای پیش بردن داستان بازی و راه یابی به مرحله بعد، بدون گشتن وجب به وجب این ساختمان و مکان های موجود در بازی، امری غیر ممکن است. اما بخشی که کارهای مذکور را سخت تر از همیشه می‌کند، وجود ترس، تاریکی و زامبی ها هستند! زامبی هایی که تمام اداره پلیس را فرا گرفته اند ، در گوشه و نقاط نقشه،زیر نور لامپ و در دل تاریکی ها، تشنه به خون بازیکن و منتظر زمان شکار هستند. همینطور این زامبی ها از صداگذاری بسیار خوبی برخوردار هستند که ناله هایشان، می‌تواند سکوت ترس را هم، دگرگون کند.

نوری در تاریکی

اما هرچه را که تمجید و تعریف کنیم، نمی‌شود صحبت را بدون موتور گرافیکی RE ENGINE پیش ببریم. تیم بازی سازی CAPCOM در طول این نسل به خوبی هنر خود را با RE ENGINE نشان داده است. زیرا یکی از بزرگترین نقاط قوت بازی که سبب باز شدن بحث به RE ENGINE و تیم بازی سازی CAPCOM می‌شود، نور پردازی موجود در بازی می‌باشد. به هر حال این را همه میدانید که بخش اعظم بازی های ترسناک، بیشتر مربوط به نورپردازی و تاریکی محیط می‌شود. چیزی که تقریبا در RE2 REMAKE بدون مشکل می‌باشد. در محیط های تاریک مکان هایی چون پارکینگ، اداره پلیس و یا هرمکان دیگر در RE2 REMAKE، چیزی که بیشتر شما را در اتمسفر ترس نگه می‌دارد و اجازه نمی‌دهد لحظه ای از بازی غافل شوید، تاریکی های حاکم بر محیط می‌باشد. لحظه هایی که کاراکتر وارد تاریکی مطلق می‌شود و به صورت خودکار چراغ قوه را روشن می‌کند، دیگر چیزی جز هنر تقابل ترس و نورپردازی قابل مشاهده نیست. بین این دو، هارمونی بسیار چشم نواز در بازی وجود دارد که این امر را بعید می‌دانم سایر بازی های سبک ترس و وحشت توانسته باشند به این خوبی رعایت کنند. بازی RESIDENT EVIL 2 REMAKE علاوه بر تکیه بر زامبی های در کمین و نهفته در تاریکی، اتکای مناسبی بر نور پردازی داشته است( اگر به بیشتر بازی های سبک ترس و وحشت نگاهی بیندازید، متوجه می‌شوید که بازی های بسیار انگشت شماری هستند که علاوه بر استفاده از موجودات ترسناک برای ایجاد وحشت، از نورپردازی بسیار خوب استفاده کرده اند و در سایر بازی ها معمولا تاریکی مکان ها، بیش از حد و یا بسیار یکنواخت می‌باشد. چیزی که در RE2 REMAKE بسیار بهبود یافته و در بعضی موارد خاص در عین یکنواختی، تازگی را به همراه می‌آورد). اما متاسفانه نقطه ضعفی وجود دارد که به سختی می‌شود آن را نادیده گرفت. زمانی که کاراکترها در نور کافی قرار دارند و همه چیز به وضوح مشخص است، میزان طبیعی بودن کاراکترها نسبت به زمانی که در تاریکی و یا محیطی که از نور کم برخوردار است، به شکل چشم‌گیری کاهش پیدا می‌کند(به خصوص گرافیک موی کاراکترها).

وحشت در کمین است

زامبی های بازی از طراحی فوق‌العاده زیبا و خشنی برخوردار اند و از تمام زامبی ها، یک سر و گردن بالاتر هستند. افکت های خون و انیمیشن های گاز گرفتن بسیار چشم نواز می‌باشد. نحوه قرار دادن زامبی ها در محیط، جنازه های گوشه و کنار نقشه، فراوانی خون در محیط و روی زمین و دیوار، در کنار هم توانسته اند یک صحنه بسیار گیرا را از چنین حادثه ای، با بهترین جزئیات و شبیه سازی ها بسازند. کیفیت بی نظیر افکت های صوتی، صدای قدم ها برروی زمین چوبی و فریاد سکوت، همگی موسیقی در کنار هم درست کرده اند که بازیکن به هنگام بازی، غیرممکن است بتواند آن ها را از سر خود بیرون کند و از جو، جدایی یابد. همچنین زامبی ها نیز نسبت به گذشته بسیار سر سخت تر شده اند و به صورت متوسط بازیکنان می‌توانند هر زامبی را با ۶ گلوله از پای دربیاورند. اگر خوب هدفگیری کنید، با سه گلوله آن ها را بر روی زمین انداخته و می‌توانید برای خود وقت بخرید. زیرا پس از چند دقیقه دوباره بلند می‌شوند و با یک هدفگیری خوب، می‌توانید با شلیک سه گلوله دیگر مغز آن ها رامنفجر کنید! در برخی موارد نیز، با توجه به هدفگیری بازیکن، می‌توانید آن ها را با یک الی سه گلوله بکشید. اما شاید در این لحظه فکر کنید که با اتکا به هدفگیری خود، می‌توانید مشکلات را حل کنید. شاید اینطور باشد، اما نه در زمانی که شما به شدت با محدودیت گلوله مواجه هستید و برای پیدا کردن گلوله باید اتاق به اتاق مکانی چون اداره پلیس را بگردید! اداره‌ای که تبدیل به لانه زامبی ها شده است! اما بد نیست به این نکته هم اشاره کنم که در حالت سخت بازی، کشتن زامبی ها تقریبا امری غیرممکن می‌باشد و شما مجبور می‌شوید با شلیک به پاهای آن ها و کند کردن سرعتشان، تنها راهی برای فرار خود درست کنید.

شلیک مرگ

اما اگر بخواهم راستش را بگویم، نمی‌شود بررسی این بازی را بدون شکایت به اتمام برسانم! یکی از نارضایتی هایم علاوه برمشکل گرافیکی مذکور، عدم روان بودن گیم‌پلی و کنترل شخصیت می‌باشد. به هنگام راه رفتن و چرخیدن، ممکن است متوجه شوید که سیستم کنترل کاراکتر کمی خشک است، اما وقتی که خود را در دام زامبی ها، گرفتار ببینید و تصمیم به فرار بگیرید، متوجه می‌شوید که بدقلق هم می‌باشد و با کمبود حرکات متنوع همراه است و کاراکتر برای انجام دستورات بازیکن، از سرعت کمی هم برخوردار است و به اندازه کافی سریع نمی‌باشد. شاید سرعت کمش را بشود به حساب لذت هیجان بازی به هنگام فرار از زامبی ها گذاشت، اما خشک بودن و بدقلق بودنش را سخت می‌شود پذیرفت. زیرا این بدقلق بودن، زمانی که بازیکن گرفتار است و نیاز به فرار دارد، برایش کمی دردسر ایجاد می‌کند. اما به عنوان سخن پایانی باید بگویم که RESIDENT EVIL 2 REMAKE چه برای هوادارانش و چه برای کسانی که مجموعه را دنبال نمی‌کنند، یک تجربه ای به یاد ماندنی خواهد شد و هواداران بازی های ترس و وحشت اصلا دلشان نمی‌خواهد که آن را بازی نکرده رها کنند. بدون شک کسانی هم که خیلی تمایل به این گونه بازی ها ندارند، با دیدن گیم‌پلی های بازی، نمی‌توانند فکر تجربه کردن آن را از سر بیرون کنند.

نقاط قوت

  • داستان بازی با وجود remake بودن، همچنان گیرا می‌باشد و توانسته تازگی خود را هم حفظ کند.
  • گرافیک واقعا زیبا بخصوص در مواقع حضور در سایه های موجود در فضای بازی.
  • فضا سازی بسیار مناسب و حفظ تعادل به هنگام استفاده از عناصر ترس و وحشت.
  • معماهای بسیار جالب و سخت.
  • معماری خوب سازه اداره پلیس.

نقاط ضعف

  • در مواقع حساس، سیستم کنترل کاراکتر دست و پا گیر می‌شود.
  • سرعت اکشن های کاراکتر و جابجا شدنش می‌توانست کمی بهتر باشد.
  • وجود نور کافی یا زیاد برروی کاراکتر، باعث ایجاد تفاوت تقریبا زیادی نسبت به زمانی می‌شود که کاراکتر در محیط تاریک قرار دارد و این امر می‌توانست تعادل بهتری داشته باشد

این مطلب را به اشتراک بگذارید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.